Sierduivenkeurmeester, iets voor u?

Keurmeester wordt je niet van zelf. Je zult echt voldoende tijd vrij moeten maken om de vereiste theorie zoals: erfelijkheidsleer, dierkunde, voedingsleer, ziekteleer en organisatie onder de knie te krijgen.

Mijn menig is dat bijna iedereen met ’n gezond verstand en met de juiste instelling in staat moet zijn om deze hindernis te nemen. De theoretische kennis en de praktische proeven van de rassen waarvoor men de bevoegdheid wil verkrijgen zijn zeker onmisbaar.De theoretische kennis is niet alleen de standaard van buiten leren. Een afspraak met enkele kundige fokkers en het bezoeken van clubdagen  van specialclubs en tentoonstellingen zijn vaak een goede leerschool.

Wanneer je dan geslaagd bent, volgen dan normaal gezien de aanvragen om te komen keuren. Het zal in het begin maar met mondjesmaat zijn, maar mede afhankelijk van het aantal bevoegdheden en van de kwaliteit van je keuring, zult u langzaamaan vaker gevraagd worden.

Soms ben je wel eens in de gelegenheid om op de zaterdag of zondag nog eens naar de show terug te gaan; Doorgaans heb je maar een klein deel van de ingezonden dieren gezien en wil je de rest ook wel eens op je gemak bewonderen.

Wat je dan rechtstreeks of via via over je eigen keuring of over de keuring van ‘n collega te horen krijgt, is “bijzonder interessant”.

Er zijn inzenders waarvoor maar één ding telt en dat is winnen. Winnen ze niet dan kent de keurmeester er niks van. De winnaar daarentegen zal je een schouderklopje geven.

Van de keurmeester wordt in veel gevallen nog verwacht dat hij een verslag maakt van zijn keuring. De bedoeling hiervan is dat het in het eerstvolgende clubblad  komt te staan. Het  moet  ook  de moeite waard zijn voor club en inzender.

-Henri Dreesen-

 

Clubbladen 2012

Omdat we ook graag alle clubbladen van 2012 online met je hadden gedeeld, hebben we ze hier nog eens allemaal voor je opgesomd.
Je kan ze meteen lezen door er op te klikken.

01/2012:

03/2012:

05/2012:

09/2012:

11/2012: